Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
KWANTY JĘZYKOWE 2
Powiedzieć że: >coś jest takie jakie jest< nie gwarantuje prawdziwości zdania. >Coś jest takie jakie powinno być< jest zdaniem, które zakłada pewną wiedzę o przedmiocie, o którym mówi. >Coś jest takie jakie nie jest< jest zdaniem najbliższym poetyckiej wypowiedzi.
Poezja bowiem czyni rzeczy niemożliwe możliwymi. Jest w tym dokładna jak kalkulacja matematyczna. A jednak nie wszystko jest opisywalne. Zasada komplementarności N. Bohra mówi, że >zjawiska mikroświata nie dają się w pełni opisać terminami znanymi nam z makroświata<.
Poezja jest wiecznym teraz uzupełnianym sobie znanymi sensami, Sensy, które nie przystają do sensu jakiego wymaga się od świata. Język narzucił nam struktury interpretacyjne. Jesteśmy w jakimś reżimie znaczeń i sensów. Od tego reżimu wyzwala nas poezja i mistyka.
© Ewa Sonnenberg
