Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Piotr Michałowski Sztuka zaniku
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Elżbieta Olak Księżyc nosi futro
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Początek zmysłowości tkwi w neurologii — neurologia to więc ostatni żywioł po powietrzu, ziemi, ogniu i wodzie, żywioł człowieka.
Po co kłamać, skoro prawda o nas jest tak porywająca? Po co kłamać o ciele? Po co popadać w modyzm lub w nudyzm, w manieryzm lub w ekshibicjonizm?
Myślę też o tym, co mówi Marcin — że filozofowie zawiedli, za ich sprawą kultura nabawiła się lęku przed myśleniem...
Moja ucieczka w lata siedemdziesiąte i osiemdziesiąte XX wieku jest właściwie — emigracją wewnętrzną, ucieczką z manowców dyskursów do rzekomego centrum.
Czuję się tak, jakbym wszystko przehandlował. Przegadał samego siebie, zaszedł samego siebie od tyłu słowem.
Jest wiele rzeczy, których nie wolno estetyzować. Na przykład, powiada Haneke — przemoc nie ma praw do estetyzacji...
Starczy spojrzeć na takie prace, jak „Przesłuchanie anioła” (1962), „Czarny krajobraz” (1974), „Niobe” (1961), „Niobe z czarnego pożaru” (1974), by się przekonać, że...
Być może mam umysł Wajdy i zamaszysty podpis Żuławskiego.
Opaleni i wymalowani, ale jedynie piąte przez dziesiąte tkwiący w literaturze, może dziesiąte przez piąte tkwiący w tkwieniu...
Idea bezwzględnego oddania jest mi obca, chociaż medytacja o radykalnej wolności ślepego narzędzia może, jak mi się wydaje, być źródłem pewnej mistyki.
