Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
(ur. w 1942 r.) — autorka wierszy, opowiadań, powieści, recenzji i szkiców o literaturze, reportaży, wywiadów, artykułów publicystycznych oraz haseł encyklopedycznych. Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, mieszka w Warszawie. Redaktorka wydawnicza (m.in. Wydawnictwa Naukowego PWN), członkini zespołów redakcyjnych „Migotań”, „Sycyny”, „Wyspy”. Publikowała m.in. w: „eleWatorze”, „Kresach Literackich”, „Okolicach”, „Regionach”, „Twórczości” i „Tygodniku Kulturalnym”. Wydała zbiory wierszy: Córka Ikara (1990), Szare godziny Weroniki (2004); powieści: Z wyroku cara: dziennik zesłanki (2018), Portret w półcieniach (2022); zbiory szkiców krytycznoliterackich: I światłem być, i źrenicą (1990), Pomnożyć serca dostatek (2004), Nić Ariadny (2005), Argonauci naszych czasów (2009) i monografię Ogrody zamyśleń, marzeń i symboli. Rzecz o Janie Drzeżdżonie (2014).
Maria Jentys-Borelowska
Autorka interesująca się możliwościami wskrzeszania dokumentaryzmu w celu przesuwania granic fikcji beletrystycznej tworzy autonomiczne narracje w służbie historii literatury, kultury i sztuki, wytwarzając szczególnie interesujący produkt — wychowawczą prozę.
Jan Drzeżdżon
Pergamonia to jedna wielka rozmowa człowieka z człowiekiem. Rozmowa, w której chodzi o prawdziwe odczucia, a nie wydumane nazwy odczuć; o żywe prawdy, a nie martwe formułki, bez wewnętrznej treści. To rozmowa, w której człowiek słucha i słyszy człowieka; jest słuchany i słyszany.
Jan Drzeżdżon
Rotardania to doświadczenie... Tak jak w najbardziej monumentalnych dziełach Drzeżdżona, należy tu mówić o rzeczach jeszcze bardziej pierwotnych niż sama literatura (oraz sama fikcja).
Jan Drzeżdżon
Napisana wiosną 1989 roku Szalona Monika należy do tych powieści Jana Drzeżdżona, które nie doczekały się książkowego wydania ani za życia autora, ani długo po jego śmierci. Szkoda, bo pod kobiecą maską ukrył w niej Drzeżdżon swoją, być może, najbardziej dramatyczną twarz.
Jan Drzeżdżon
Polskojęzyczne wiersze Jana Drzeżdżona nie zaistniały za jego życia. Traktowane przez własnego „ojca” (chciałoby się rzec: „ojczyma”) po macoszemu, trwały w uśpieniu – lub prawie w uśpieniu – po dziś dzień.
