Zwilnian-Grabowski Tadeusz

foto: Andrzej Grabowski

(ur. w 1926 r. w Wilnie, zm. w 2012 r. w Szczecinie) – poeta, prozaik, publicysta, literaturoznawca i krytyk literacki. Wydał m.in. tomy poezji: Pozycja do wyjaśnienia (1960), Nie otworzysz drzwi (1971), Pieśń o królu Olafie (1972), Steńka z Kamienia (1972), Światło dżungli (1972), Żagiew płonąca (1972), Tryptyk katyński (1990), Wilniada (1990), Pieśń o ziemi (1990), Strofy pomorskie (1991, 2007), Całuję tę Ziemię (1992), Sierpień (1992, 2006), Moje Wilno (1994), Biel zmierzchu (1995), Modlitwa wież (1996), Miłość (1998), Epitafium (2007), szkice krytyczno-literackie: Próba ocalenia człowieczeństwa w twórczości Gustawa Herlinga-Grudzińskiego (1990), prozę poetycką: Wilnezje (2000) oraz tomy prozy: Stracone wiosny (1998), Podobny jestem do piasku (2001), Portret literacki (2001), Obecność (2001), Ocaleni w pamięci (2003), Moja Biblia I. Stary Testament (2005), Spod znaku Gryfa (2006), Cyrk (2006), Lublin Łobodowskiego (2007), Herold Ukrainy (2007), Moja Biblia II. Nowy Testament (2007), Zapis intymny (2008), Moja Biblia III. Apostoł Narodów (2008), Moja Biblia IV. Dies irae (2008). Wydawnictwo FORMA w roku 2009 wydało powieść obyczajową Zielone głębiny.

Zielone głębiny

Tadeusz Zwilnian-Grabowski
Zielone głębiny to składająca się z trzech części powieść, która jest sagą rodzinną, opowiadającą o życiu trzech sióstr w okresie międzywojennym, w trakcie II Wojny Światowej i po wojnie. Jej tło stanowią trudne, a niejednokrotnie skrajne sytuacje, wynikające ze skomplikowanej historii tamtych czasów.

Zobacz więcej

Dodaj link do:
Tweet

drukuj

« powrót