Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Znam oświadczenia sprzeciwiające się krótkotrwałości naszego życia. Znam argumenty przeciwstawiające się tej chwilowości, także ten najbezczelniejszy – to po co to wszystko.
A jeśli to wszystko, to tylko metafory. Konkretne metafory równie konkretnej rzeczywistości, którą metaforyzują?
Przecież gołębica (i skąd wiadomo, że to gołębica) nie jest Duchem Świętym, zstępującym na Jezusa chrzczonego w Jordanie; jest tym, co objawia Ducha Świętego. Ani symbolem, ani alegorią. Metaforą? Wolałbym powiedzieć – sakramentem, tak, jak używał tego pojęcia Słowacki: każda rzecz ma swój sakrament. Zatem warto przyjrzeć się sakramentom rzeczy i zjawisk, wśród których (i z którymi) żyjemy, żeby mogła nas dopaść możliwość wiary w wariacje (myślę muzycznie) życia wiecznego. W jego (nieortodoksyjną) rozmaitość.
© Bogusław Kierc
