Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Patrząc na sypiący śnieg, zastanawiam się, z jaką prędkością (bez wiatru) opada jeden płatek i jak długą drogę przebywa od nieba do ziemi – akurat ten jeden płatek, niepodobny do żadnego (to już „naukowo” stwierdzono). Temu gapieniu się towarzyszy inne popatrzenie – na skocznię. Właśnie wyleciał z progu ten jedyny taki człowiek i przez parę chwil trwa (choć – leci) w powietrzu. Każda z tych paru chwil jest wyjątkowa. Człowiek unoszący się w powietrzu. Odejmuję świadomości to, co jest przyczyną tego lotu – i to, co jest jego („tymczasowym”) celem. Nie pamiętam swoich urodzin, wiem, że śmierć ma dokończyć tę linię lotu, ale wtapiam się w chwilę (w tę „ach, jedną chwilkę”) bycia żywym. Ulotnym, lotnym.
© Bogusław Kierc
