Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
ZEMBRZUSKA-WYSOCKA IRMINA LEOKADIA (1925-2019). Trzydzieści trzy wiersze (okupacyjne, powstańcze, obozowe, emigracyjne), ale wszystkie dość ubożuchne: „Warszawa płonie wśród piekielnych grzmotów, / Wśród granatników i wybuchów miny; / Chłopaki równe, a każdy z nich gotów / Iść na sto czołgów z butelką benzyny. / Lecz coraz ciężej, coraz beznadziejniej, / Warszawa płonie, serca zemstą płoną, / Wokół trupy i rozpacz, i jęki, / We krwi przelanej już ulice toną (...)”.
Polecam natomiast zapiski Irmy Zembrzuskiej, w poezji wszak potkniemy się na przykład o „pleśń zwątpienia”. Przepraszam, że się wymądrzam i wydziwiam, ciekaw jestem, czy „pleśń zwątpienia” można zdybać w tekstach ETD. Pewnie można. W końcu ETD popełnia te same błędy, co inni. Zalicza te same wpadki i wpadunki, a następnie lamentuje nad sobą. Nad sobą i nad materią powtórzeń.
Irma Zembrzuska: „Z Warszawą w sercu. Fragmenty pamiętnika 1944-1947. Wiersze 1941-1948”. Posłowiem opatrzył Andrzej Pomian. Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1996, s. 175
[22 VII 2020]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
