Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
MKWANTY JĘZYKOWE 5
Ukazując choćby fragmentarycznie ten inny trudny do nazwania świat przeżyć duchowych. Uwidaczniać to co niewidoczne to jakby formuła dobrej poezji. Jest to rodzaj sytuacji lirycznej, w której podmiot liryczny przeobraża ciało cielesne w ciało duchowe. Materię w myśl.
Ekspansja duchowa następuje z wyrażeniem samego siebie. Relacje ze światem materialnym nie przystają do relacji ze światem duchowym. Oba te światy rozmijają się tworząc dwa odrębne światy.
Ta nieprzystawalność tworzy dzieło sztuki jako coś niepowtarzalnego i unikatowego.
Ja przeobrażone na wiele różnych ról za każdym razem staje się łącznikiem między światem materialnym i światem duchowym. Niewyrażalne jest to, co jest poza światem. Nieprzekładalne ani na zdania ani na fakty.
© Ewa Sonnenberg
