Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
BELONGS TO NO SYSTEM 1
Myśl, która toruje sobie drogę ku światłu
Ludwik Wittgenstein
ZERO jest pustką. Zdobywaniem granic o coraz większym zasięgu. Wieloznaczność jest jednoczesna.
Powtarzalność jest tożsama z samą sobą. Jednoznaczne jest pojedyncza. Słowa dostosowują się do kryteriów prawdy i fałszu. Pojęcia są tylko przypuszczeniami.
Nauka jest hipotezą przytaczaną zdaniami oznajmującymi. Kto lub co ustala granice od – do. Skończoność i nieskończoność. W jednej materii koniec jest początkiem. W drugiej materii początek jest końcem. W innym systemie przyswajania materialności pojawiają się pytania.
Substancja stała i substancja zmienna. Constans dowodów na istnienie. Zmienna słów. Słowa egzekwują stan, w którym bylibyśmy czytelni. Przeistaczani w zdanie. Intensywność emocji jest ciałem słowa. >Granice mojego języka są granicami mojego świata<.
Czym są te granice? Cielesnością naszego ja? A może połączeniem wielości? Stan rzeczy, „ostrość”, zdania proste, te wszystkie strategie ujmowania tego co niedostępne. >Przewidzieć możemy jedynie to co sami konstruujemy!<. Nieprzewidywalność byłaby poza zasięgiem człowieka?
© Ewa Sonnenberg
