Nowości 2021

Alina Biernacka Kiedyś, jednak. Wiersze wybrane (1977-2020)

Maria Bigoszewska Złodziejska kieszeń

Roman Ciepliński Życie zastępcze

Marek Czuku Róbta, co chceta

Tomasz Hrynacz Pies gończy

Joanna Matlachowska-Pala Bezpowrotne

Piotr Michałowski Dzień jest wierszem, świat kolorem

Dariusz Muszer Dzieci krótszej nogi Syzyfa

Marek Pacukiewicz Wieki średnie


Karol Samsel Autodafe 4

Michał Trusewicz Przednówki

 

Nowości 2020

2020. Antologia współczesnych polskich opowiadań

Andrzej Ballo Made in Roland

Roman Ciepliński Ukryte myśli

Krzysztof Ćwikliński Nocny gość

Anna Frajlich W pośpiechu rzeka płynie

Jarosław Jakubowski Wojna

Zbigniew Jasina Inaczej przemijam

Jolanta Jonaszko Portrety

Paol Keineg Powrót do Bretanii

Bogusław Kierc Płomiennie obojętny (o chłopcu, który chciał być Bogiem)

Andrzej Kopacki Sonety, ody, wiersze dla Marianny

Yvon Le Men Tu i tam

Artur Daniel Liskowacki Hotel Polski

Marek Maj Teorie naiwne


Dariusz Muszer Córka męża i córka żony

Dariusz Muszer Księga ramion deszczu

Uta Przyboś Wielostronna

Karol Samsel Autodafe 3

Tomasz Stefaniuk Małpka Koko i inne wierszyki dla (nie)grzecznych dzieci

Bartosz Suwiński Nawie

Henryk Waniek Notatnik i modlitewnik drogowy II

 

PLANETA, Kilka refleksji z Wittgensteinem w tle 24

PLANETA Ewy Sonnenberg » PLANETA, Kilka refleksji z Wittgensteinem w tle 24

BELONGS TO NO SYSTEM 1

Myśl, która toruje sobie drogę ku światłu
Ludwik Wittgenstein

ZERO jest pustką. Zdobywaniem granic o coraz większym zasięgu. Wieloznaczność jest jednoczesna.
Powtarzalność jest tożsama z samą sobą. Jednoznaczne jest pojedyncza. Słowa dostosowują się do kryteriów prawdy i fałszu. Pojęcia są tylko przypuszczeniami.

Nauka jest hipotezą przytaczaną zdaniami oznajmującymi. Kto lub co ustala granice od – do. Skończoność i nieskończoność. W jednej materii koniec jest początkiem. W drugiej materii początek jest końcem. W innym systemie przyswajania materialności pojawiają się pytania.

Substancja stała i substancja zmienna. Constans dowodów na istnienie. Zmienna słów. Słowa egzekwują stan, w którym bylibyśmy czytelni. Przeistaczani w zdanie. Intensywność emocji jest ciałem słowa. >Granice mojego języka są granicami mojego świata<.

Czym są te granice? Cielesnością naszego ja? A może połączeniem wielości? Stan rzeczy, „ostrość”, zdania proste, te wszystkie strategie ujmowania tego co niedostępne. >Przewidzieć możemy jedynie to co sami konstruujemy!<. Nieprzewidywalność byłaby poza zasięgiem człowieka?

© Ewa Sonnenberg

  • Dodaj link do:
  • facebook.com