Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
1 listopada 2013, Święto Zmarłych. To, że Święto Zmarłych odbywa się tylko raz w roku, wydaje mi się nieporozumieniem. Zmarłych jest więcej na świecie, niż żywych, tysiące razy więcej (zaraz do tego wrócimy), a więc należałoby im oddać cały rok do dyspozycji. Z wyjątkiem może jednego dnia, który nazwałbym Dniem Żywych… Zmarli nie są wśród nas nieobecni, nie są jakąś przebrzmiałą abstrakcją; są obecni w naszej serdecznej pamięci, lecz przede wszystkim w swoich niezliczonych, namacalnych dokonaniach, prawach, wynalazkach, budowlach, napisanych książkach, skomponowanych symfoniach i tak dalej. Stanowi to skarb, do którego my, żyjące pokolenie, dorzucimy (o ile nam się uda) jakiś drobiazg zaledwie, ułamek. I wkrótce także już będziemy umarli i będziemy się starali u żywych (szepcząc może do nich w snach), aby nas uczcili trwającym cały rok Świętem Zmarłych. Kto wie? :)
