Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Ziemia święta to inny wymiar czasu, wręcz wieczność, a przynajmniej zupełnie inna rzeczywistość, wiem jedno: trzeba nieustannie pamiętać o drżeniu wnętrza postaci, która tam jest i ten czas przeżywa. Drżenie wnętrza postaci jest dokładnym nazwaniem stanu, w którym można czytać „Twarz Boga” ze zrozumieniem, o modlitwach w tajemnicy, o idealizmie, zbawianiu świata i co to w ogóle znaczy.
Zbawienia świata przed obojętnością świata potrzebują wszyscy. Utrata wieczności jest niczym wobec strachu przechodzenia obojętnie. Prawdę mówiąc, jest zawsze jeden i ten sam strach, wszędzie ten sam krzyk natury, to samo zagrożenie. W tym zagrożeniu oni tam nauczyli się milczenia jak pacierza. Niedaleko istniało coś, co szczególnie ludzi przerażało i budziło lęk niemal metafizyczny. Stutthof.
_________________________________
Jan Drzeżdżon - Twarz Boga
