Nowości 2021

Andrzej Ballo Albowiem

Alina Biernacka Kiedyś, jednak. Wiersze wybrane (1977-2020)


Maria Bigoszewska Złodziejska kieszeń

Roman Chojnacki Pasterz słoneczników

Roman Ciepliński Życie zastępcze

Marek Czuku Róbta, co chceta

Tomasz Hrynacz Emotywny zip

Tomasz Hrynacz Pies gończy

Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito

Bogusława Latawiec Nieoznakowany szlak

Joanna Matlachowska-Pala Bezpowrotne

Piotr Michałowski Dzień jest wierszem, świat kolorem

Dariusz Muszer Dzieci krótszej nogi Syzyfa

Marek Pacukiewicz Wieki średnie


Małgorzata Południak Podróżowanie w przestrzeni

Karol Samsel Autodafe 4

Michał Trusewicz Przednówki

 

Nowości 2020

2020. Antologia współczesnych polskich opowiadań

Andrzej Ballo Made in Roland

Roman Ciepliński Ukryte myśli

Krzysztof Ćwikliński Nocny gość

Anna Frajlich W pośpiechu rzeka płynie

Jarosław Jakubowski Wojna

Zbigniew Jasina Inaczej przemijam

Jolanta Jonaszko Portrety

Paol Keineg Powrót do Bretanii

Bogusław Kierc Płomiennie obojętny (o chłopcu, który chciał być Bogiem)

Andrzej Kopacki Sonety, ody, wiersze dla Marianny

Yvon Le Men Tu i tam

Artur Daniel Liskowacki Hotel Polski

Marek Maj Teorie naiwne


Dariusz Muszer Córka męża i córka żony

Dariusz Muszer Księga ramion deszczu

Uta Przyboś Wielostronna

Karol Samsel Autodafe 3

Tomasz Stefaniuk Małpka Koko i inne wierszyki dla (nie)grzecznych dzieci

Bartosz Suwiński Nawie

Henryk Waniek Notatnik i modlitewnik drogowy II

 

PLANETA, Kilka refleksji z Wittgensteinem w tle 1

PLANETA Ewy Sonnenberg » PLANETA, Kilka refleksji z Wittgensteinem w tle 1

AUTO TRACTATUS 1

Jestem wszystkim, co nie jest żadnym faktem. Nie interesuje mnie stan rzeczy, czerpię siłę ze szczegółu. Granice świata są granicami mojego myślenia. Świat jest rodzajem hologramu. Przytacza treść zapośredniczoną we mnie. Jestem mobilną ideą zaistniałą w tu i teraz.

Odwzorowuję świat przytaczany w różnych aspektach. Świat ogólny i świat jednostkowy. Kontekst jest opcją wyboru. Myśl pierwotna ucieleśnia samą siebie w najdoskonalszej formie. Myśl wtórna imituje i tworzy kopie. Odległość do mnie jest zaskakująco duża, choć wszechświat jest punktem.

To jaka jestem, jest obrazem otaczającego świata. To nie ja przychodzę do świata, ale świat do mnie. Język jest mną, wcielając się w różne postaci. Wszystko co wiem o sobie, ogranicza mnie. Treść nie przekracza samej siebie. O czym trzeba milczeć, jest doświadczeniem nieskończoności.

Przejawy nierzeczywistego uruchamiają reinterpretację świata. Język unaocznia, ale nie tłumaczy. Słowo jest wielowymiarowym pojazdem. Wszystkie prawdy nie czynią Prawdy. Maksimum jest tożsame z minimum. To, że jestem jedną z wielu, skłania mnie, by być sobą.

© Ewa Sonnenberg

  • Dodaj link do:
  • facebook.com