PERYFERIE REALNEGO
W oddalonej przestrzeni między virtual a reality, na jakimś końcu umysłowych przyzwyczajeń, na krańcu geografii naszej tożsamości, na granicy istnienia i nieistnienia odsłania się mentalny przycisk do przełączania na przekaz artystyczny. Emigracja wewnętrzna poza układ współrzędnych z krainy „od – do”. Element niedopasowany do całości tożsamy z wyzwoleniem energii twórczej. Gra między widzialnym i niewidzialnym. Dobry wiersz jest jak bilet do innego świata. Oddzielenie od rzeczywistego niejednokrotnie zwielokrotniane: poszerza zakres odbieranych bodźców. Odkrywanie nieznanych relacji myślenia względem emocji. Modalność wynika z infrastruktury skojarzeń: zdjęcie Michaela Janiszewskiego >14 symfonia Beethovena „Nosferatu”< czy „Brot und Tod” Fabiana Marti. Obrazy, które są jak sygnał alarmowy: „ zrób coś z tym zakłamanym stereotypem w głowie!”.
© Ewa Sonnenberg