Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
MARKOWSKA KAZIMIERA (ur. w 1889 roku). Każdy popełnia błędy. Nawet Teofil Mikulski, autor „Fotografii zbiorowej Polaków deportowanych do okręgu pawłodarskiego” (Wrocław 1995). Otóż sybirak Mikulski informuje, że wśród wywiezionych do rejonu lebiażeńskiego znalazła się „Frank Janina, żona nauczyciela, z synem i córką oraz z rodzicami Morończykami (rodzice znanego sportowca Kazimierza Morończyka). Państwo Morończykowie zmarli z głodu”.
Najprawdopodobniej zapiska dotyczy rodziców Antoniego Morończyka (1914-1976), co dziś możemy bez trudu uściślić. Moja interwencja w niczym nie zaszkodzi publikacji Mikulskiego, z której przy okazji wybierzmy kilka dalszych notatek: Kaczorowski „zmarł z głodu”; Krzeszowska „zmarła z wycieńczenia”; Maria Zawadzka „zmarła z wycieńczenia” w lutym 1945 roku; „w Kazachstanie z głodu zmarła p. Rozmarynowska”; Aleksander Górski „zmarł z głodu”.
To samo przeczytamy o Kazimierze Markowskiej, wywiezionej z krewnymi Wesołowskimi do rejonu uspieńskiego: „Pani Kazimiera zmarła z głodu”.
[5 V 2023]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
