Gustaw Rajmus Królestwa
Karol Samsel Autodafe 8
Gustaw Rajmus Królestwa
Karol Samsel Autodafe 8
Anna Andrusyszyn Pytania do artystów malarzy
Edward Balcerzan Domysły
Henryk Bereza Epistoły 2
Roman Ciepliński Nogami do góry
Janusz Drzewucki Chwile pewności. Teksty o prozie 3
Anna Frajlich Odrastamy od drzewa
Adrian Gleń I
Guillevic Mieszkańcy światła
Gabriel Leonard Kamiński Wrocławska Abrakadabra
Wojciech Ligęza Drugi nurt. O poetach polskiej dwudziestowiecznej emigracji
Zdzisław Lipiński Krople
Krzysztof Maciejewski Dwadzieścia jeden
Tomasz Majzel Części
Joanna Matlachowska-Pala W chmurach światła
Piotr Michałowski Urbs ex nihilo. Raport z porzuconego miasta
Anna Maria Mickiewicz Listy z Londynu
Karol Samsel Autodafe 7
Henryk Waniek Notatnik i modlitewnik drogowy III
Marek Warchoł Bezdzień
Andrzej Wojciechowski Zdychota. Wiersze wybrane
AUTO TRACTATUS 2
Jestem bazą danych odtwarzaną w różnych rejestrach znaczeń. Jeśli znaczenia mają siłę oddziaływania, jestem kimś, kto kreuje rzeczywistość. Jeśli zasięg słów nie zmienia granic mojego języka, jestem kimś poza słowem? Podjąć dyskurs pozawerbalny? Jestem tym kim, mówi mnie język.
Jestem tym, kim mówię się, przekraczając granice języka. Granice mają punkty styczne z pozawerbalnym. Za każdą granicą pojawia się nowa granica. Istnienie kolejnych granic nie jest przypadkowe. Podział ról jest synonimem języka. Język gra siebie, wciągając w tę grę świat.
Lapidarność życia jest jednym z cytatów. Cytaty przetwarzane na strukturę świata. Model, który każdorazowo przetwarza to, co zastaje. Między człowiekiem a cytatem istnieje przestrzeń wolności. Punkty odniesienia do rzeczywistości. Rzeczywistość broni swojego terytorium poprzez język.
Świat jest czymś, o czym nie umiem powiedzieć. Logika jest schematem, który utrzymuje ten świat w granicach. Jestem zaledwie częścią jakiejś struktury. Struktura posiada przejście do innej rzeczywistości. Inna rzeczywistość sięga w głąb mojego ja. Jeśli istnieję, istnieje również tajemnica.
© Ewa Sonnenberg