Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
copyright © http://annasikorska.blogspot.com 2015
„ojciec stoi na progu
pokoju / i mówi
tyle mamy sobie do powiedzenia
czy wejdzie do środka
czy wyjdzie trzaskając drzwiami
od tego wszystko zależy
życie zawiera się w tej skali”
Wszystko w naszym życiu zależy od relacji i sposobu przekazywania myśli. Na ile sposobów możemy powiedzieć proste zdanie „tyle mamy sobie do powiedzenia”. Zapisane zdanie nie niesie z sobą ogromu emocji towarzyszącego codziennemu życiu. A przecież może to być komunikat pełen miłości lub złości, znudzenia i tęsknoty. Każde ubranie w emocje mówi nam o relacjach, kontekście i osobowości nadawcy. Każdy z utworów posiada taką niejednoznaczność znaczenia, a każdym znajdziemy możliwość innego wypowiedzenia, oddania emocji wiążących bohaterów lirycznych. Odczytanie go zależy od samego czytającego, jego nastroju, doświadczeń. To on nadaje podmiotowi cechy, kreśli jego świat, wypełnia miejsca puste, których w poezji jest wiele. W tomie „32 ślady ku” jest ich tak wiele, że możemy wszystkie historie wpisać w swoje życie, umieszczać w różnych kontekstach, zobaczyć w nich osobiste relacje z ludźmi i swoje dążenie do własnych ideałów. „32 ślady ku” to dla mnie utwory wiodące ku samopoznaniu. Brak dopowiedzenia w tytule ku czemu jest to wędrówka sprawia, że każdy z nas może podejść do zbioru bardzo osobiście, przez co całość staje się niezwykle uniwersalna.
Zbiór stanowi piękną wielowątkową opowieść, w której każdy utwór daje wiele możliwości odczytania i osadzenia w życiu każdego człowieka, dlatego zachęcam do tej niezwykłej wędrówki przez labirynty swojej świadomości i podświadomości.
Anna Sikorska
Miłosz Waligórski 32 ślady ku – http://www.wforma.eu/32-slady-ku.html