Nowości 2019

Jarosław Błahy Rzeźnik z Niebuszewa

Kazimierz Brakoniecki Twarze świata

Tomasz Hrynacz Dobór dóbr

Piotr Kępiński Po Rzymie. Szkice włoskie

Andrzej Kopacki Inne kaprysy

Dariusz Muszer Człowiek z kowadłem

Dariusz Muszer Wiersze poniemieckie

Paweł Przywara Ricochette

Karol Samsel Autodafe 2

Bartosz Suwiński Bura. Notatnik chorwacki


Paweł Tański Okolicznik północnych pól

Andrzej Wasilewski Jestem i

Sławomir Wernikowski Passacaglia

Jurij Zawadski Wolny człowiek jeszcze się nie urodził

 

Nowości 2018

Jacek Bielawa Kościelec

Zbigniew Chojnowski Zawsze gdzieś jest noc

Wojciech Czaplewski Książeczka rodzaju

Marek Czuku Stany zjednoczone

Janusz Drzewucki Obrona przypadku. Teksty o prozie 2

Anna Frajlich Laboratorium (wydanie 3, rozszerzone)

Jerzy Franczak Święto odległości

Małgorzata Gwiazda-Elmerych Czy Bóg tutaj

Lech M. Jakób Do góry nogami

Jolanta Jonaszko Bez dziadka. Pamiętnik żałoby

Péter Kántor Czego potrzeba do szczęścia

Bogusław Kierc Notesprospera

Wojciech Klęczar Flu Game

Zbigniew Kosiorowski Zapadnia

Sławomir Kuźnicki Kontury

Bogusława Latawiec Pierzchające ogrody

Artur Daniel Liskowacki Spowiadania i wypowieści

Piotr Michałowski Zaginiony w kreacji. Poemat z przypadku

Dariusz Muszer Baśnie norweskie

Uta Przyboś Tykanie

Karol Samsel Autodafe

Miłosz Waligórski Sztuka przekładu

City 4. Antologia polskich opowiadań grozy

 

"Capcarap", Instytut Książki, 10/2008

Recenzje » Recenzje 2008 » "Capcarap", Instytut Książki, 10/2008

copyright © Instytut Książki 2008

Capcarap to zbiór krótkich opowiadań połączonych osobą narratora-bohatera. Ów bohater – pisarz i dziennikarz w średnim wieku – najczęściej staje się obserwatorem banalnych, zwykłych zdarzeń; tylko w kilku opowiadaniach w nich uczestniczy. Podgląda zatem, podsłuchuje, wychwytuje z rzeczywistości to, co wydaje mu się znaczące i co może mieć pewien sens symboliczny lub paraboliczny. Ten osobliwy „voyeur” zasadniczo został ulokowany przez pisarza w trzech przestrzeniach: nadmorskiego sanatorium, szpitala oraz w miejskich autobusach. Miejsca te poniekąd determinują tematykę opowiadań. Cykle opowiadań sanatoryjnych i szpitalnych przynoszą głównie opowieści o ludzkich postawach i zachowaniach, w Opowiadaniach autobusowych (tak został nazwany cykl) można wyśledzić ambicję sporządzenia portretu zbiorowego współczesnych Polaków. To, co mówią pasażerowie autobusów, układa się w katalog poglądów, lęków, iluzji tzw. zwykłego obywatela. Nie jest chyba sprawą przypadku, że Liskowacki nadał swej książce tytuł jednego z Opowiadań autobusowych. Nieco zapomniane dziś słowo „capcarap” łączone jest najczęściej ze sprytną kradzieżą. Wyobrażenie, zgodnie z którym dzisiejsza Polska to właśnie kraj po wielkiej grabieży jest niezwykle trwałym, powszechnym „ludowym” stereotypem. Takich fałszywych mitów, którymi karmią się zwykli prości obywatele, jest tu sporo. Nie znaczy to jednak, że Capcarap jest książką publicystyczną. Pisarza interesują raczej okruchy rzeczywistości, mikrozdarzenia, drobne dialogi, pospolite sytuacje, których właściwie nikt nie zauważa, nikt nie uznaje tych drobin życia społecznego za znaczące. Nikt – poza artystą słowa, który uważnie podgląda otaczający go świat i równie uważnie weń się wsłuchuje.
Dariusz Nowacki


Artur Daniel Liskowacki Capcarap (wydanie 1) – http://wforma.eu/11,capcarap.html
Artur Daniel Liskowacki Capcarap (wydanie 2, poszerzone) – http://www.wforma.eu/capcarap-%28wydanie-2%29.html

  • Dodaj link do:
  • facebook.com