Nowości 2020

Roman Ciepliński Ukryte myśli
 

Nowości 2019

Dejan Aleksić Jak to powiedzieć

Jarosław Błahy Rzeźnik z Niebuszewa

Kazimierz Brakoniecki Twarze świata

Tomasz Hrynacz Dobór dóbr

Piotr Kępiński Po Rzymie. Szkice włoskie

Bogusław Kierc Osa

Andrzej Kopacki Inne kaprysy

Artur Daniel Liskowacki Brzuch Niny Conti

Tomasz Majzel Osiemnasty

Dariusz Muszer Człowiek z kowadłem

Dariusz Muszer Wiersze poniemieckie

Elżbieta Olak Otulina

Paweł Przywara Ricochette

Karol Samsel Autodafe 2

Bartosz Suwiński Bura. Notatnik chorwacki


Paweł Tański Okolicznik północnych pól

Andrzej Turczyński Czasy i obyczaje. Wariacje biograficzne

Andrzej Wasilewski Jestem i

Sławomir Wernikowski Passacaglia

Jurij Zawadski Wolny człowiek jeszcze się nie urodził

 

"Obrona przypadku", Magazyn Literacki Książki, 12/2018

Recenzje » Recenzje 2018 » "Obrona przypadku", Magazyn Literacki Książki, 12/2018

copyright © "Magazyn Literacki Książki" 2018

W kilka miesięcy po znakomitych „Lekcjach u Różewicza” Janusz Drzewucki proponuje nam następną książkę krytycznoliteracką, tym razem o prozie. To druga książka tego autora o prozie polskiej, po wydanym w roku 2014 „Stanie skupienia” i piąta jego książka krytycznoliteracka opublikowana w ciągu ostatnich pięciu lat. Bo trzeba przypomnieć, że Drzewucki wydał w tym czasie także dwie książki o poezji: w roku 2015 „Charakter pisma” i w 2016 „Środek ciężkości”. Nie ulega wątpliwości, że należy dzisiaj Drzewucki do ścisłego grona krytyków polskich, uprawiających swoją dziedzinę (co warto podkreślić!) poza uniwersytetem. Nie jest on krytykiem akademickim, lecz – że się tak wyrażę nieco górnolotnie – z powołania, a przy tym chyba także Bożej łaski; biorąc pod uwagę pasję i entuzjazm, z jakimi czyta i pisze o pisarzach różnych pokoleń. Swoje krytycznoliterackie credo Drzewucki przekonująco wykłada w żarliwym trzystronicowym wstępie.

Bohaterami „Stanu skupienia” byli m.in. Jarosław Iwaszkiewicz, Witold Gombrowicz, Miron Białoszewski, Edward Stachura, Wiesław Myśliwski, Edward Redliński, Jan Drzeżdżon, a także krytykowi rówieśni: Dariusz Bitner, Janusz Rudnicki oraz Jerzy Pilch. Do twórczości Iwaszkiewicza oraz Pilcha wraca Drzewucki w „Obronie przypadku”. W najnowszej książce analizuje poza tym eseje Jerzego Stempowskiego i Andrzeja Kijowskiego, dzienniki Jerzego Andrzejewskiego i Andrzeja Falkiewicza, zakazane w PRL-u przez cenzurę powieści Tadeusza Konwickiego oraz Kazimierza Orłosia, reportaże Ryszarda Kapuścińskiego, poza tym syberyjskie opowieści Zbigniewa Dominy oraz literacką felietonistykę Włodzimierza Paźniewskiego i Krzysztofa Rutkowskiego. Wielkie wrażenie robi szkic o Jarosławie Marku Rymkiewiczu jako autorze encyklopedii poświęconych Słowackiemu i Leśmianowi.

Zaletą krytycznoliterackiej eseistyki Drzewuckiego jest to, że pisze on nie tylko o twórcach uznanych, ale że ma odwagę pisać także o pisarzach zapomnianych, niedocenionych lub na docenienie czekających. Myślę tu o pełnych wigoru szkicach o Józefie Łozińskim i Tadeuszu Siejaku, o Romanie Wysoglądzie i Feliksie Netzu, ale także o Krzysztofie Bieleckim i Marku Bukowskim. Całość wieńczą trzy eseje o intrygujących tytułach: „Stefana Chwina rzecz o rzeczach”, „Kobiety Jerzego Pilcha” oraz „Wędrówki Krzysztofa Vargi”.

Zebrane w książce teksty powstawały przez lata, drukowane były w tygodniku „Życie Literackie”, a także w dzienniku „Rzeczpospolita”, w miesięczniku „Twórczość” oraz w kwartalnikach „Zeszyty Literackie” i „Wyspa”. Zebrane pod jedną okładką współtworzą przekonującą całość i budzącą szacunek jakość.

Lidia Kruk



Janusz Drzewucki Obrona przypadku. Teksty o prozie 2http://www.wforma.eu/obrona-przypadku-teksty-o-prozie-2.html

  • Dodaj link do:
  • facebook.com