Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
W Okresie Wielkanocnym intensywniej dopadają mnie myśli o tak zwanym (tak nazywanym przez świętego Pawła) człowieku duchowym i człowieku cielesnym. Inaczej – wewnętrznym i zewnętrznym. Pojmując siebie samego jako splot cielesno-duchowy, nie dość precyzyjnie potrafiłbym w tym warkoczu oddzielić pasma duchowe od cielesnych, tak, by człowiekowi duchowemu przydać duchowe, a cielesnemu cielesne.
Człowiek wewnętrzny we mnie kształtowany (i kształcony) jest przez człowieka zewnętrznego. I to on zbiera surowiec do duchowych sublimacji. Często z natchnienia człowieka wewnętrznego. Ale to ten zewnętrzny wdaje się w ryzyko duchowych przygód wewnętrznego. Po cóż byłoby ciała zmartwychwstanie?
© Bogusław Kierc
