Nowości 2018

Zbigniew Chojnowski Zawsze gdzieś jest noc

Anna Frajlich Laboratorium (wydanie 3, rozszerzone)

Małgorzata Gwiazda-Elmerych Czy Bóg tutaj

Jolanta Jonaszko Bez dziadka. Pamiętnik żałoby

Péter Kántor Czego potrzeba do szczęścia

Sławomir Kuźnicki Kontury

Piotr Michałowski Zaginiony w kreacji. Poemat z przypadku

Uta Przyboś Tykanie

Karol Samsel Autodafe

City 4. Antologia polskich opowiadań grozy

 

Nowości 2017

Maria Bigoszewska Wołam cię po imieniu

Jan Drzeżdżon Szalona Monika

Krzysztof Gryko Kontrapunkt

Lech M. Jakób Rzeczy

István Kemény Programy w labiryncie

Bogusław Kierc Jatentamten

Janusz Kryszak Nieme i puste

Joanna Lech Piosenki pikinierów


Dariusz Muszer Pole Czaszek

Cezary Nowakowski, Jakub Nowakowski Błogosławieni

Grażyna Obrąpalska Podróże w pamięć

Halszka Olsińska Złota żyła

Mirosława Piaskowska-Majzel 36 i 6

Małgorzata Południak Pierwsze wspomnienie wielkiego głodu

Ewa Sonnenberg Wiersze dla jednego człowieka

Bartosz Suwiński Wyraj

Paweł Tański Glinna

Maria Towiańska-Michalska Akrazja

Andrzej Turczyński Źródła. Fragmenty, uwagi i komentarze

Miłosz Waligórski Długopis

Henryk Waniek Miasto niebieskich tramwajów

Andrzej Wasilewski Teoria literatury Stanisława Lema

Zbigniew Wojciechowicz Dulszczynea

Marta Zelwan Graffiti


2017. Antologia współczesnych polskich opowiadań

Ukraińska Nadzieja. Antologia poezji

 

Bazgroły, 07.12.2017

BAZGROŁY Bogusława Kierca » Bazgroły, 07.12.2017

Ale tym myślom zwykła towarzyszyć wiara w życie pozagrobowe. W takim usposobieniu, jakie jest udziałem Prospera, życiem pozagrobowym jest już to życie, zanim jego nosiciel znajdzie się w grobie. Można by przysłowiową „kryskę”, co przychodzi „na Matyska”, uznać za oś symetrii między oboma życiami pozagrobowymi i przyjąć (niezupełnie pozbawiony sensu) koncept, że zarysy tego życia mogą odzwierciedlać deseń tamtego,
Fantazjując dalej, nietrudno wyobrazić sobie, że tutaj żyjemy „na brudno”, żeby w czyśćcu docierpieć się życia „na czysto”. No dobrze, a jeśli po tej stronie deseń jest piekielny?
Święta, którą czczę, podziwiam, zachwycam się nią i boję się jej radykalnej mądrości – Katarzyna ze Sieny – nie pozwala na złudzenia: w piekle są cztery główne katusze, z których wypływają wszystkie inne: brak widoku Boga, robak sumienia, widok złego ducha, ogień, który pali a nie strawia nigdy.
Chciałoby się potraktować to z żartobliwą wyrozumiałością. Ale ta sama Sienenka mówi też o innym Ogniu, który pali a nie spala i sprawia, że „naczynie cielesne” duszy „traci wszelkie czucie: widząc nie widzi, słysząc nie słyszy, mówiąc nie mówi, chodząc nie chodzi, dotykając nie dotyka”. To jest analogiczne do co trzeciej myśli Prospera o grobie.

© Bogusław Kierc

  • Dodaj link do:
  • facebook.com