Książki z 2021

Andrzej Ballo Albowiem

Alina Biernacka Kiedyś, jednak. Wiersze wybrane (1977-2020)

Maria Bigoszewska Złodziejska kieszeń

Jarosław Błahy Zaklęty w szerszenim gnieździe

Nicolas Bouvier Na zewnątrz i wewnątrz

Roman Chojnacki Pasterz słoneczników

Roman Ciepliński Życie zastępcze

Wojciech Czaplewski Książeczka wyjścia

Marek Czuku Róbta, co chceta

Adrian Gleń M [małe prozy]

Małgorzata Gwiazda-Elmerych Zapojutrze

Tomasz Hrynacz Emotywny zip

Tomasz Hrynacz Pies gończy

Jarosław Jakubowski Bardzo długa zima

Jarosław Jakubowski Ciemna Dolina

Lech M. Jakób Ćwiczenia z nieobecności

Zbigniew Kosiorowski Zapodziani

Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito

Bogusława Latawiec Nieoznakowany szlak

Ryszard Lenc W cieniu Golgoty

Artur Daniel Liskowacki Cukiernica pani Kirsch (wydanie 2)

Artur Daniel Liskowacki Eine kleine (wydanie 4)

Artur Daniel Liskowacki, Bogdan Twardochleb Przybysze i przestrzenie. Szkice o pisarzach szczecińskich

Joanna Matlachowska-Pala Bezpowrotne

Piotr Michałowski Dzień jest wierszem, świat kolorem

Dariusz Muszer Dzieci krótszej nogi Syzyfa

Marek Pacukiewicz Wieki średnie

Małgorzata Południak Podróżowanie w przestrzeni

Karol Samsel Autodafe 4

Grzegorz Strumyk Wyjście

Michał Trusewicz Przednówki
 

PISMO SZYBKIE, O istnieniu i jego straszliwych skutkach

2015-07-15 20:47

Przeczytałam dziś z kilku historycznych pocztówek o Ojcu Placide strzelającym w swoim ogródku do intruza, którego wizerunek pośmiertny znalazł się dopiero na trzeciej z kolei kartce. Przeczytałam „Człowieka z kowadłem” Dariusza Muszera,  o człowieku, który najpierw zabił balkon, a potem jeszcze kilka osób. Henri Michaux pisał na stronie otwartej gdzie bądź o wielkim stworze, chyba stokrotnie powiększonym, który pewnego razu przepełzł po ziemi zostawiając tak głęboką bruzdę, że wpadły w nią okoliczne budynki, a potem całe miasto. Dopiero wtedy dzisiejsze czytania połączyły się w jedną przypadkową tajemnicę, o której znowu nie będę mogła w tym blogu prawie nic napisać. Człowiek, który zabił balkon, stał się wyrzutkiem społeczeństwa, wolnym ptakiem i nauczył się fruwać. Ojciec Placide triumfował niedługo, gdyż, jak pisałam, ślimaki wymyśliły zagęszczacz odległości i zdążyły przybyć na planetę w porę, aby pomścić śmierć brata swego intruza. Henri Michaux tłumaczył się niewiarygodnie, że tym, kto zniszczył miasto i wiele w nim naziemnych istnień był smok, iguanodon czy ktoś w tym rodzaju.

Tematem tej notki jest wszystko to razem. O istnieniu i jego straszliwych skutkach. Darek Muszer napisał, że na strach kosmiczny nikt nie wynalazł jeszcze lekarstwa, w co wierzę, bo nie dalej jak wczoraj miałam podobnie pomyślany sen.

Czekam na zdjęcia zrobione wczoraj przez sondę New Horizons, przelatującą w pobliżu Plutona i na zaproszenie kruka Oho,  bo czas na wakacje.  Nawiasem mówiąc ciekawe, czy nie zawalił się płot.  Nów księżycowy będzie jutro  o 03:26:11 CET.  O białym psie pisałam z wyprzedzeniem,   w  czasie książkowym  ma się pojawić dopiero w połowie sierpnia.

© Marta Zelwan