Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Autodafe 8
Anna Andrusyszyn Pytania do artystów malarzy
Edward Balcerzan Domysły
Henryk Bereza Epistoły 2
Roman Ciepliński Nogami do góry
Janusz Drzewucki Chwile pewności. Teksty o prozie 3
Anna Frajlich Odrastamy od drzewa
Adrian Gleń I
Guillevic Mieszkańcy światła
Gabriel Leonard Kamiński Wrocławska Abrakadabra
Wojciech Ligęza Drugi nurt. O poetach polskiej dwudziestowiecznej emigracji
Zdzisław Lipiński Krople
Krzysztof Maciejewski Dwadzieścia jeden
Tomasz Majzel Części
Joanna Matlachowska-Pala W chmurach światła
Piotr Michałowski Urbs ex nihilo. Raport z porzuconego miasta
Anna Maria Mickiewicz Listy z Londynu
Karol Samsel Autodafe 7
Henryk Waniek Notatnik i modlitewnik drogowy III
Marek Warchoł Bezdzień
Andrzej Wojciechowski Zdychota. Wiersze wybrane
BIAŁKOWSKI GRZEGORZ (1932-1989). Profesor fizyki. Rektor Uniwersytetu Warszawskiego (1984-1989). Z poezją autora „Mgły” mam problem. I to bynajmniej nie dlatego, że mu „niebo niebieszczeje”. Nie umiem mianowicie zaakceptować tekstów niekontrolowanych. Pochopnych i ryzykownych:
ty zaś matko
poczułaś mój smród zanim jeszcze
mnie urodziłaś
poczułaś mnie cuchnącego
jak bryłę kału
pęczniejącą w twoim brzuchu
do wydalenia
a przecież byłem kroplą rosy
w której nie zdążyło zabłysnąć światło
W 1988 roku profesor Białkowski opublikował ponadto „Koronację”. Obiecuję sobie dotrzeć do „Koronacji”, choć nie wiem, jak to będzie. Zaintrygowała mnie właśnie poetka Irena Dowgielewicz, autorka „Siania pietruszki” (Zielona Góra 1963).
Pamiętajmy, że sianie pietruszki nie musi być czynnością nudną i przyziemną. Zwłaszcza w poezji.
Grzegorz Białkowski: „Istota i istnienie”. Czytelnik, Warszawa 1988, s. 106
[VII 2005]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki