BRZESKI MARCEL. Tęsknicę tym razem zignorujmy (Brzeski „chory był na tę nieuleczalną tęsknicę duszy, tę niemoc tworzenia”), skoncentrujmy się na innych atrakcjach: „W Luli siedzi rozkoszna, rozbestwiona samiczka, pociągająca w gorejące koło zmysłów namiętną naturę mężczyzny”.
Prawdopodobnie nie unikniemy katastrofalnych rymnięć (tęsknica, samica), ale przypomnijmy, że ETD kocha się w rymnięciach: malarz Brzeski „spodziewał się znaleźć w niej to natchnienie i siłę, której tak potrzebował do tworzenia – a znalazł tylko rozigraną samicę, która rozkosz używania stawiała na najwyższym ołtarzu”.
O Brzeskim mamy jeszcze jedną pewną wiadomość: „Chuć była silniejszą od niego”. Skądinąd chuć pojawia się u naszej nowelistki znacznie częściej („chuć burzyła brutalnie wszelkie zapory”), wymieńmy także „ukrop żądzy” i „krwawą mgłę pożądania”, a będziemy u siebie.
Ewa Soplica: „Momenty”. (Z portretem Autorki). Nakładem Księgarni J. Czerneckiego w Wieliczce. Wieliczka (1913), s. 136
[1 VII 2023]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki