nowości 2025

Karol Samsel Autodafe 8

książki z 2024

Anna Andrusyszyn Pytania do artystów malarzy

Edward Balcerzan Domysły

Henryk Bereza Epistoły 2

Roman Ciepliński Nogami do góry

Janusz Drzewucki Chwile pewności. Teksty o prozie 3

Anna Frajlich Odrastamy od drzewa

Adrian Gleń I

Guillevic Mieszkańcy światła

Gabriel Leonard Kamiński Wrocławska Abrakadabra

Wojciech Ligęza Drugi nurt. O poetach polskiej dwudziestowiecznej emigracji

Zdzisław Lipiński Krople

Krzysztof Maciejewski Dwadzieścia jeden

Tomasz Majzel Części

Joanna Matlachowska-Pala W chmurach światła

Piotr Michałowski Urbs ex nihilo. Raport z porzuconego miasta

Anna Maria Mickiewicz Listy z Londynu

Karol Samsel Autodafe 7

Henryk Waniek Notatnik i modlitewnik drogowy III

Marek Warchoł Bezdzień

Andrzej Wojciechowski Zdychota. Wiersze wybrane

PONIEWCZASIE. Domaradzki Zygmunt

2022-03-06 15:15

DOMARADZKI ZYGMUNT (1918-1994). Robię postępy. Nie napomykam już o ciepnięciu książki poetyckiej, lecz o rezygnacji. Ale pamiętam o wierszach chociażby Heleny Komorowskiej i Janiny Podlodowskiej.
Zajrzyjmy dziś do biogramu sybiraka Zygmunta Domaradzkiego. Obiecuję, że będzie ciekawie: „Wiosną 1941 roku powołany do Armii Czerwonej, jesienią 1941 roku ciężko ranny w walkach pod Bobrujskiem, ewakuowany do szpitala na zapleczu, wstąpił do Armii Polskiej gen. Andersa, uczestnik Kampanii Włoskiej, wielokrotnie odznaczony. Od 1947 roku w Polsce, wyjechał legalnie na Wołyń po rodzinę, zatrzymany przez NKWD, po 4 latach śledztwa deportowany w rejon Irkucka, w 1957 roku powrócił do Polski (...)”.
Domaradzki urodził się we wsi Bakowce w powiecie łuckim. Chciałbym o jego perypetiach napisać wiersz, koniecznie dłuższy, który spotka się z życzliwą akceptacją, trafi w sedno odbiorcy. Nie ma sensu uskuteczniać poezji, która nie znajduje wdzięcznego czytelnika, lepiej uprawiać dyrdymałki i kocopałki.

[25 VI 2021]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki