Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Autodafe 8
Anna Andrusyszyn Pytania do artystów malarzy
Edward Balcerzan Domysły
Henryk Bereza Epistoły 2
Roman Ciepliński Nogami do góry
Janusz Drzewucki Chwile pewności. Teksty o prozie 3
Anna Frajlich Odrastamy od drzewa
Adrian Gleń I
Guillevic Mieszkańcy światła
Gabriel Leonard Kamiński Wrocławska Abrakadabra
Wojciech Ligęza Drugi nurt. O poetach polskiej dwudziestowiecznej emigracji
Zdzisław Lipiński Krople
Krzysztof Maciejewski Dwadzieścia jeden
Tomasz Majzel Części
Joanna Matlachowska-Pala W chmurach światła
Piotr Michałowski Urbs ex nihilo. Raport z porzuconego miasta
Anna Maria Mickiewicz Listy z Londynu
Karol Samsel Autodafe 7
Henryk Waniek Notatnik i modlitewnik drogowy III
Marek Warchoł Bezdzień
Andrzej Wojciechowski Zdychota. Wiersze wybrane
ŻARDECKI JAN (1922-2018). Długoletni aktor Teatru Ateneum. Debiutował w wieku 83 lat książką poetycką „Szydło, mydło i powidło, czyli groch z kapustą”, którą powinienem znaleźć w zbiorach Biblioteki Narodowej, podobnie jak „Sekretne bezdroża” z 2011 roku.
Przybywa mi lektur. Nie wiem, kiedy przeczytam owych Żardeckich i Żernickich, bo ciągnę na antyświrynie. Dziś jest lepiej, jutro natomiast nie widzę przed sobą światła. Dziś jest całkiem pięknie i znośnie, jutro zaś wszystko zaciemnia niepewność. I poezja staje się nikomu niepotrzebna. Zwłaszcza poezja ETD.
[19 VI 2020]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki