Nowości 2019

Dejan Aleksić Jak to powiedzieć

Jarosław Błahy Rzeźnik z Niebuszewa

Kazimierz Brakoniecki Twarze świata

Tomasz Hrynacz Dobór dóbr

Piotr Kępiński Po Rzymie. Szkice włoskie

Bogusław Kierc Osa

Andrzej Kopacki Inne kaprysy

Artur Daniel Liskowacki Brzuch Niny Conti

Tomasz Majzel Osiemnasty

Dariusz Muszer Człowiek z kowadłem

Dariusz Muszer Wiersze poniemieckie

Elżbieta Olak Otulina

Paweł Przywara Ricochette

Karol Samsel Autodafe 2

Bartosz Suwiński Bura. Notatnik chorwacki


Paweł Tański Okolicznik północnych pól

Andrzej Turczyński Czasy i obyczaje. Wariacje biograficzne

Andrzej Wasilewski Jestem i

Sławomir Wernikowski Passacaglia

Jurij Zawadski Wolny człowiek jeszcze się nie urodził

 

POZWALAM SOBIE NA WIERSZ, 30

POZWALAM SOBIE NA WIERSZ Tomasza Majzela » POZWALAM SOBIE NA WIERSZ, 30

Powszedniość. Czym jest powszedniość? Zdarzeniami, spojrzeniami, fragmentami całości, które składają się albo nie? Niemożnością, nieoczywistością, rytuałem, wrażeniem, jawą, snem, łagodnością, drażliwością, odbywaniem się...?
Namiastką?
Czy można posiadać powszedniość? Albo tej powszedniości nie posiadać? Czyli być posiadaczem niepowszedniości. Niepowszedniości? Istnieje coś takiego? Czym może być ta... niepowszedniość?


XXX*

Ciocia myli pierwszą gwiazdkę ze światełkiem dźwigu.
Ale i tak siadamy do Wigilii.


* Agnieszka Kłos, „Wyższa czułość”, Wrocław 2020, s. 16


© Tomasz Majzel

  • Dodaj link do:
  • facebook.com