Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
JANISZEWSKA MAŁGORZATA (1937-2020). Najpewniej poruszam się na obrzeżach, na kresach i bezkresach naszego piśmiennictwa. Na rozległych peryferiach wierszopisarstwa, dokąd nikt lub prawie nikt nie zagląda. Jeszcze pewniej i śmielej poruszam się pośród rzeszy niepoliczonych sybiraków: „Urodziła się we Lwowie, przeżyła zsyłkę do Kazachstanu. / Całe życie pracowała w Bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego”.
Lwowianka Małgorzata Janiszewska wróciła do kraju. W przeciwieństwie do Aleksa Dedeszko-Wiercińskiego, który zmarł z „wycieńczenia i głodu” w wieku czterech lat. Ale o Dedeszko-Wiercińskich powinienem napisać szerzej, znacznie szerzej. Może mi się uda.
[9 IX 2020]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
