Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
LUBOMIRSKI EUGENIUSZ (1895-1982). W naszym tornistrze nie powinno zabraknąć wspomnień sybirackich Hanki Ordonówny i Beaty Obertyńskiej, Tadeusza Mieczysława Czerkawskiego i księcia Eugeniusza Lubomirskiego. To autorzy, którym naprawdę wiele zawdzięczam.
Można powyższą wyliczankę uzupełnić (ksiądz Tadeusz Fedorowicz i Narcyz Tadeusz Sobolewski), właściwie można tę listę układać w nieskończoność (Jerzy Drewnowski i Mosze Berger), nie troszcząc się o pojemność naszej biblioteki. Zresztą chętnie zrezygnujemy z książek poetyckich, które przecież także ciążą.
W przepastnym tornistrze każdego poety powinny znaleźć się „Kazachstańskie noce” Herminii Naglerowej, jak i „Wyszedłem z mroku” Mariana Marka Bilewicza. Niebawem, niebaczkiem zasiądę do kolejnych lektur, na przykład do wspomnień Zofii Zybert.
Eugeniusz Lubomirski: „Kartki z mego życia”. Polska Fundacja Kulturalna, Londyn 1982, s. 159
[21 XI 2020]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
