Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
„Im więcej się pisze, tym mniej się myśli”.
Paul Valéry
„Najtrudniejszą rzeczą na świecie jest nic nie robić, najtrudniejszą
i najbardziej intelektualną”.
”Praca jest przekleństwem klas pracujących”.
Oscar Wilde
Te luźne, chaotycznie wzięte wypiski pochodzą z książki „Barthleby i spółka” hiszpańskiego autora Enrique Vila-Matasa o pisarzach, którzy w pewnym momencie powiedzieli „Nie” i przestali pisać. Ta lista jest długa...
Emblematycznym przykładem jest tu Arthur Rimbau, który po wydaniu „Statku pijanego” w wieku 19 lat udał się w objęcia życia (czyt.: rozrywek). Innym jest J.D. Salinger („Buszujący w zbożu”), który w pewnym momencie ukrył się przed światem i umilkł.
Tytułowego Barthleby’ego Vila-Matas wziął od Hermana Melville’a, który napisał kiedyś opowieść o imć Barthlebym, kopiście z Wall Street, który pewnego dnia na polecenie szefa rzekł: „Wolałbym nie” i już konsekwentnie odmawiał dalszej pracy.
PS. To ciekawe, że Vila-Matas nie wymienia Harper Lee, która zamilkła po napisaniu cudownej (jak to okreslić inaczej?) książki „Zabić drozda”. Książki, w której zakochany był Truman Capote (nota bene znajomy Harper Lee), a wraz z nim miliony czytelników „Drozda”.
rozbuchaną kwietniową wiosną 2018
© Ryszard Lenc
