Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Językiem katalońskim – catala/catalan llengua posługuje się ponad 6 milionów osób, czyli więcej niż na przykład: duńskim, słowackim, norweskim, nie mówiąc już o litewskim, łotewskim czy estońskim – łącznie. Zna go około 9 milionów. Jest językiem urzędowym Andory, oraz mówi się nim w rejonie przygranicznym Francji. Mało tego, kataloński na swoje dialekty – w sumie 5 i są one bardzo zróżnicowane. Innym katalońskim mówi się w Barcelonie, a innym nieco albo dużo, ale nie takim samym, w Walencji. Do tego stopnia że są słowniki katalońskiego w obu wersjach, jeszcze dochodzą do tego dialekty na Balearach, w Andorze, i w Pirenejach, niegdyś na Sardynii i dziś wyspowo w rejonie Murcji. Żeby nie było aż tak dobrze, niektórzy językoznawcy i politycy regionalni, utrzymują że dialekt walencjański języka katalońskiego – valenciá – to już odrębny język.
