Nowości 2020

Roman Ciepliński Ukryte myśli

Anna Frajlich W pośpiechu rzeka płynie

Zbigniew Jasina Inaczej przemijam

Andrzej Kopacki Sonety, ody, wiersze dla Marianny

Dariusz Muszer Księga ramion deszczu

Uta Przyboś Wielostronna

Karol Samsel Autodafe 3

 

Nowości 2019

Dejan Aleksić Jak to powiedzieć

Jarosław Błahy Rzeźnik z Niebuszewa

Kazimierz Brakoniecki Twarze świata

Tomasz Hrynacz Dobór dóbr

Piotr Kępiński Po Rzymie. Szkice włoskie

Bogusław Kierc Osa

Andrzej Kopacki Inne kaprysy

Artur Daniel Liskowacki Brzuch Niny Conti

Tomasz Majzel Osiemnasty

Dariusz Muszer Człowiek z kowadłem

Dariusz Muszer Wiersze poniemieckie

Elżbieta Olak Otulina

Paweł Przywara Ricochette

Karol Samsel Autodafe 2

Bartosz Suwiński Bura. Notatnik chorwacki


Paweł Tański Okolicznik północnych pól

Andrzej Turczyński Czasy i obyczaje. Wariacje biograficzne

Andrzej Wasilewski Jestem i

Sławomir Wernikowski Passacaglia

Jurij Zawadski Wolny człowiek jeszcze się nie urodził

 

"Osiem", www.carpenoctem.pl, 20.11.2011

Recenzje » Recenzje 2011 » "Osiem", www.carpenoctem.pl, 20.11.2011

copyright © www.carpenoctem.pl 2011

Cieszę się, że istnieją na polskim rynku wydawnictwa takie jak Forma. Może to trochę dziwna deklaracja jak na początek recenzji, ale gdyby nie takie właśnie oficyny, tomik opowiadań Krzysztofa Maciejewskiego pewnie pozostał by w szufladzie po wsze czasy lub umknął rozbity na poszczególne teksty gdzieś w prasie.

Teksty Maciejewskiego obracają się wokół różnych motywów, wydarzeń i postaci. Mamy więc świat, w którym wszystko oparte jest na matematyce, pisarza-mordercę, który zabija swoja powieścią (a może to tylko kolejna szkatułkowa historia, w której sami uczestniczymy?), przeinaczenie opowieści o Hamlecie na coś pokroju „Bliskich spotkań trzeciego stopnia” Spielberga czy też ostatecznie wizytę w Niebie. Nie będę ukrywał: opowiadania Maciejewskiego są dziwne, ale w taki sposób, który igra z spostrzeżeniami czytelnika, a także z samą materią opowieści. Ciężko przyporządkować opowiadania z „Osiem” do jakiegoś konkretnego gatunku: jest tu horror, science fiction, znalazłoby się nawet trochę popularnego ostatnio bizarro fiction. Wszystko to zostało wymieszane w sposób surrealistyczny i podlane poetyckim, gęstym stylem Maciejewskiego.

Ta gatunkowa różnorodność ma też odbicie w tematyce utworów – teksty fabularnie nie mają nic wspólnego. Istnieje jednak pewna klamra, którą można by spiąć opowiadania z tego zbioru — jest nią zdecydowanie oniryczny nastrój, który miesza się z próbami logicznego postrzegania, dając specyficzny, niepokojący efekt. Największą siłą „Osiem” jest właśnie klimat – nieznane miesza się ze znanym, historie oddziałują na siebie nawzajem, a ludzie na plany boskie i odwrotnie, a wszystko to intensywnie odbija się na czytelniku, który siedzi pochłonięty lekturą i zapamiętale przewraca strony. Sam tak siedziałem pochwycony w czar opowieści.

Na osobny akapit i pochwałę zasłużyli sobie Agnieszka Kościsz (za ilustracje na okładce) i Krzysztof Ramocki (za grafiki poprzedzające każde z opowiadań) – obrazy pozostają w doskonałej harmonii z tekstem, ukazując jednocześnie, jak obie te formy wyrazu mogą wzbogacać się nawzajem.

Opowiadania z tomu „Osiem” to bezpardonowa próba stworzenia czegoś we własnym stylu, czegoś, co korzystałoby ze znanych motywów, jednocześnie je dekonstruując. (...)
Marcin Bukalski


Krzysztof Maciejewski Osiemhttp://wforma.eu/189,osiem.html

  • Dodaj link do:
  • facebook.com