Nowości 2019

Dejan Aleksić Jak to powiedzieć

Jarosław Błahy Rzeźnik z Niebuszewa

Kazimierz Brakoniecki Twarze świata

Tomasz Hrynacz Dobór dóbr

Piotr Kępiński Po Rzymie. Szkice włoskie

Bogusław Kierc Osa

Andrzej Kopacki Inne kaprysy

Artur Daniel Liskowacki Brzuch Niny Conti

Tomasz Majzel Osiemnasty

Dariusz Muszer Człowiek z kowadłem

Dariusz Muszer Wiersze poniemieckie

Elżbieta Olak Otulina

Paweł Przywara Ricochette

Karol Samsel Autodafe 2

Bartosz Suwiński Bura. Notatnik chorwacki


Paweł Tański Okolicznik północnych pól

Andrzej Turczyński Czasy i obyczaje. Wariacje biograficzne

Andrzej Wasilewski Jestem i

Sławomir Wernikowski Passacaglia

Jurij Zawadski Wolny człowiek jeszcze się nie urodził

 

Nowości 2018

Jacek Bielawa Kościelec

Zbigniew Chojnowski Zawsze gdzieś jest noc

Wojciech Czaplewski Książeczka rodzaju

Marek Czuku Stany zjednoczone

Janusz Drzewucki Obrona przypadku. Teksty o prozie 2

Anna Frajlich Laboratorium (wydanie 3, rozszerzone)

Jerzy Franczak Święto odległości

Małgorzata Gwiazda-Elmerych Czy Bóg tutaj

Lech M. Jakób Do góry nogami

Jolanta Jonaszko Bez dziadka. Pamiętnik żałoby

Péter Kántor Czego potrzeba do szczęścia

Bogusław Kierc Notesprospera

Wojciech Klęczar Flu Game

Zbigniew Kosiorowski Zapadnia

Sławomir Kuźnicki Kontury

Bogusława Latawiec Pierzchające ogrody

Artur Daniel Liskowacki Spowiadania i wypowieści

Piotr Michałowski Zaginiony w kreacji. Poemat z przypadku

Dariusz Muszer Baśnie norweskie

Uta Przyboś Tykanie

Karol Samsel Autodafe

Miłosz Waligórski Sztuka przekładu

City 4. Antologia polskich opowiadań grozy

 

"Pieśni i dramaty patriotyczne i osobiste", http://annasikorska.blogspot.com, 20.09.2014

Recenzje » Recenzje 2014 » "Pieśni i dramaty patriotyczne i osobiste", http://annasikorska.blogspot.com, 20.09.2014

copyright © http://annasikorska.blogspot.com 2014

Stylistyka ocierająca się o „Dziady” Mickiewicza oraz teksty modlitw, ale idąca w kierunku mistycyzmu Słowackiego, zacierania i przeinaczania znaczeń, które wynikają ze swobodnej zabawy słowem mającej uświadomić sztucznie nadane sensy i łatwość ich modyfikacji. Teksty swoim humorem i dystansem przypominają kabaretowe rymowanki, które z jednej strony mają bawić, zaspokajać najniższe potrzeby kulturalne, z drugiej strony skłaniają do przemyśleń nad sensem życia i miejscem jednostki w społeczeństwie rządzącym się prawami, które uważa za „naturalne”. Burząc sakralne spojrzenia na pewne aspekty naszego życia podnosi do miana sacrum to, co uchodzi za profanem, czego najlepszym przykładem jest tekst „Kto wymyślił żarówkę? Oświetlając publiczność... czyli przejażdżka bosko szybką maszyną – esej poetycki”:

Henry ford Amerykanin pochodzący z irlandzkiej rodziny – on to dla nas ludzi stworzył w stodole taśmę produkcyjną, eksperymentując w stodole opierając się na badaniach Taylora, który ofiarował nam badania jak skutecznie wykorzystać pracę ludzką, obserwował robotników i zwiększał ich efektywność, skracając drogę między narzędziami, a miejscem pracy.
Mały Henry w dzieciństwie obserwował plecy księdza jako wierny uczestnik, który unosił kielich, wymawiał łacińskie słowa. Wino donosili mu chłopcy w białych komeżkach, wykonywali wspólnie jakieś czynności tworząc organiczny rytuał.
Msza święta stała się wzorcem postępowania w tworzeniu i organizowaniu pracy ludzi w dwudziestym wieku.
Robotnik wchodzący do fabryki przebiera się w ubranie robocze – wierny ubiera się odświętnie.
Tak świątynia budowana według ścisłych reguł i według sztywnego rytuału.
Czyste, wielkie, gdzie oczy zwrócone w jeden cel. Na kapłana. Fabryki tożsamo budowano.
Świat zwierząt i roślin pozostał na zewnątrz, lub symbolicznie żyje skamieniały w kapitelach kolumn. Wąż nie ma wstępu do świątyni, ni żadne robactwo przypominające nam z góry widziane mrowie ludzkie...
Robotnik odbija kartkę – wierny zanurza rękę wykonując znak krzyża.

itd.

Parodiowanie elementów naszej kultury wydaje się przyświecać całemu zbirowi, który wzbogacono współgrającymi z tekstami ilustracjami Andrzeja Awsieja i Marcina Rupiewicza. Pozornie niestaranna i nieco dziecinna kreska podkreśla znaczenie beztroskiej zabawy słowami oraz kontekstem, w którym zostały one napisane.

Zbiór tekstów Wojciecha Stama czyta się wyjątkowo szybko. Zdecydowanie wolniej się go przetrawia. Polecam wszystkim, którzy w utworach lubią odnajdywać źródła innych oraz pochylać się nad zmianami, jakie zachodzą w otaczającym nas świecie.
Anna Sikorska


Wojciech Stamm Pieśni i dramaty patriotyczne i osobiste – http://www.wforma.eu/piesni-i-dramaty-patriotyczne-i-osobiste.html

  • Dodaj link do:
  • facebook.com