Nowości 2019

Dejan Aleksić Jak to powiedzieć

Jarosław Błahy Rzeźnik z Niebuszewa

Kazimierz Brakoniecki Twarze świata

Tomasz Hrynacz Dobór dóbr

Piotr Kępiński Po Rzymie. Szkice włoskie

Bogusław Kierc Osa

Andrzej Kopacki Inne kaprysy

Artur Daniel Liskowacki Brzuch Niny Conti

Tomasz Majzel Osiemnasty

Dariusz Muszer Człowiek z kowadłem

Dariusz Muszer Wiersze poniemieckie

Elżbieta Olak Otulina

Paweł Przywara Ricochette

Karol Samsel Autodafe 2

Bartosz Suwiński Bura. Notatnik chorwacki


Paweł Tański Okolicznik północnych pól

Andrzej Turczyński Czasy i obyczaje. Wariacje biograficzne

Andrzej Wasilewski Jestem i

Sławomir Wernikowski Passacaglia

Jurij Zawadski Wolny człowiek jeszcze się nie urodził

 

Nowości 2018

Jacek Bielawa Kościelec

Zbigniew Chojnowski Zawsze gdzieś jest noc

Wojciech Czaplewski Książeczka rodzaju

Marek Czuku Stany zjednoczone

Janusz Drzewucki Obrona przypadku. Teksty o prozie 2

Anna Frajlich Laboratorium (wydanie 3, rozszerzone)

Jerzy Franczak Święto odległości

Małgorzata Gwiazda-Elmerych Czy Bóg tutaj

Lech M. Jakób Do góry nogami

Jolanta Jonaszko Bez dziadka. Pamiętnik żałoby

Péter Kántor Czego potrzeba do szczęścia

Bogusław Kierc Notesprospera

Wojciech Klęczar Flu Game

Zbigniew Kosiorowski Zapadnia

Sławomir Kuźnicki Kontury

Bogusława Latawiec Pierzchające ogrody

Artur Daniel Liskowacki Spowiadania i wypowieści

Piotr Michałowski Zaginiony w kreacji. Poemat z przypadku

Dariusz Muszer Baśnie norweskie

Uta Przyboś Tykanie

Karol Samsel Autodafe

Miłosz Waligórski Sztuka przekładu

City 4. Antologia polskich opowiadań grozy

 

"Podróż życia Leszka Szarugi", www.szczecinczyta.pl, 11.11.2011

Recenzje » Recenzje 2011 » "Podróż życia Leszka Szarugi", www.szczecinczyta.pl, 11.11.2011

copyright © www.szczecinczyta.pl 2011

Stoją w rzędach – postacie i cienie postaci. Gromadzę ich tutaj, tak różnych i tak podobnych – wrażliwych, pięknych – wiedząc, że do nich dołączę, że wszyscy do nich dołączymy. Gromadzę ich tutaj, tworząc w tym sprawozdaniu z podróży wspólnotę wędrujących w słowie, w słowie usiłujących się ocalić przed niepamięcią – swą przewartościowaną podróż autobiograficzną – Podróż mego życia, w ten sposób odbywa Aleksander Wirpsza, znany pod pseudonimem Leszka Szarugi.
Profesor Leszek Szaruga jest poetą, wykładowcą uniwersyteckim, krytykiem literackim, tłumaczem niemieckiej poezji, przez wiele lat związanym ze Szczecinem. Syn polskiego poety Witolda Wirpszy oraz pisarki i tłumaczki Marii Kureckiej, który w latach ‘70 i ‘80 redagował pisma drugiego obiegu, takie jak „Puls”, czy „Wezwania”. Jest także laureatem Nagrody Kościelskich oraz nagrody literackiej „Kultury”.

Leszek Szaruga przeżywa swą przeszłość na wielu poziomach: pisarza, syna, brata, przyjaciela, a także z wielu perspektyw: z powojennej Warszawy, przedwojennego Gdańska, Berlina Zachodniego, aż wreszcie z podmiejskiego Szczecina. To w Szczecinie wszystko się zaczyna i – zgodnie z narracją – kończy.

Książka Szarugi kokietuje językiem oraz metaforyką, filozoficznym dyskursem. W autorze przeszłość poprzez pamięć, odradza się na nowo – przeszłość, jak Uroboros żyje tu i teraz. Autor pisząc swe słowa, równocześnie spaceruje nad jeziorem Głębokim, mieszkając w poniemieckiej willi, podczas gdy saperzy wysadzają niewypały. Wybuchy tłuką szyby, a wojsko, szkląc całą okolicę, nie zwraca uwagi, czy werandy były już wcześniej oszklone. Wciąż pamięta smak wiśni w kompocie, pierogach i zupie, wciąż smakuje marmoladę z buraków.

Utwór jednak należy do książek trudnych, zawiera głęboką refleksję nad losami jednostki uwikłanej w historię. Narrator jednocześnie przeżywa protesty marca ’68, grudnia ’70, czy sierpnia ’80 roku. Coś, co było – trwa, co minęło, będzie zawsze. Choć przecież nadal siedzę w mokotowskim więzieniu, choć jeszcze nadal rozmawiam z Jerzym Giedroyciem, to przecież wszystko to dzieje się już inaczej – pisze.

Wydarzenia rozsypują się niczym przypadkowy, zeschły liść, znaleziony kiedyś nad jeziorem, a jednak trwają – tak silnie, jakby właśnie przeżywane. Narratora nie opuszcza humor – czasem wisielczy, przesiąknięty świadomością upływu czasu.

Podróż mego życia jest książką, która szuka prawdy, jednak widząc, jaka prawda jest nieprosta, rozmywa się sama w swoim dyskursie. Autor z premedytacją napisze: lecz choć cały czas tutaj siebie w sobie szukałem, to nie tylko się w sobie nie odnalazłem, ale siebie zgubiłem. Czy kartoteka Leszka Szarugi, w próbie jej poukładania, rozsypała się, czy kartki już dawno obróciły się w proch? To już wymaga samodzielnego zaglądnięcia w duszę pisarza, być może czytelnikom uda się uszczknąć jej część, a myśl uczynić nieśmiertelną?
Agata Witek


Leszek Szaruga Podróż mego życiahttp://wforma.eu/165,podroz-mego-zycia.html

  • Dodaj link do:
  • facebook.com