Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Jeśli mówi o aniele lewym, to pewnie można się domyślać anioła prawego. Lewy jest ognisty. A prawy?
Julian Przyboś kończy „Piosenkę” pragnieniem: niech będę zgodą ognia i lodu. Czy więc ten prawy jest lodowaty? A jeśli tak, co to znaczy?
O moim lewym aniele coś niecoś wiem. O prawym – prawie nic. A może tylko udaję przed sobą, że nic. Kiedy wtapiam się w jego lodowatość i sam lodowacieję w tylu momentach, które wydają się podlegać natchnieniom anioła ognistego.
© Bogusław Kierc
