Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Przyjechałem do Szczecina, żeby zagrać w kolejnej sekwencji „Burzy”. Po półtorarocznej przerwie. Nie wiem, czy gram Prospera, czy to raczej Prospero gra mnie. To wrażenie bycia granym przez rolę – w tym przypadku jest dla mnie szczególnie dojmujące. Obcowanie z duchami bywa i tak moją codziennością, a Ariel, z powietrza tylko złożony, nawet po uzyskaniu wolności, muska mnie swoją obecnością.
Zbliżająca się data (15 XI) promocji mojej książki („Notesprospera”) też jakoś wprawia mnie w dziwną pośmiertność. Jakby ten ja (jatentamten) był kreacją Szekspirów, Mickiewiczów, Przybosiów, czy nawet – Kierców, już oddalony od siebie samego, sam, bez siebie.
© Bogusław Kierc
