Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
W teatralnych próbach nad sztuką o księciu i prawdzie uczestniczą dzieci. Pytam, co dla nich jest prawdziwe. Dziewczynka (jedenastoletnia?) mówi: pieniądz. Ale czy jako banknot, czy wartość. Co stanowi o prawdziwości pieniądza. Nominał? Czy papierowość i znak wodny?
Bystry ośmiolatek oświadczył, że dla niego prawdziwa jest ostrość kamienia.
Pomyślałem o łacińskim źródłosłowie skrupułu i o tym, jak się ma skrupuł do prawdziwości.
Wiem, że mieć skrupuły to nie to samo, co być skrupulatnym i że można być prawdziwie nieprawdomównym.
© Bogusław Kierc
