Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Łatwiej mi przychodzi przyznanie się do winy radykalnej niż do tak zwanych słabostek. Te są osłonięte jakimś tabu domniemanej niewinności i wstydu. Właśnie – wstydu.
Pewnie ich złączenie z ciałem i duszą (nawet pojmowanymi jako jeden splot) jest tak ścisłe, że odczuwam je podobnie jak obnażenie w sytuacji lekceważącej moją intymność.
Wina „radykalna” jest wypadkiem, katastrofą. „Słabostki” są zazwyczaj rodzajem przewlekłej ospy. Nieraz – czarnej ospy. Albo szkarlatyny.
© Bogusław Kierc
