Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Wędrowałem po Travere z Przem i bez niego w stronę Koloseum, mijając Mercati Traianei. Wszystkie kamienie w Rzymie wyglądają podobnie. Starożytność starorzymska wciska się we wczesnochrześcijańską, a ta z kolei w cegłę romańską i dalej aż ku budowlom zupełnie współczesnym. Ma rację Goetel, rzymianie intensywnie unikają zamykania się wraz ze swoją przeszłością, traktują ją po ludzku, ale zarazem nie dążą do gwałtownych zmian. Tuż za Ponte Cavour znajduje się nowoczesna fontanna, naprzeciw której wyłaniają się resztki starorzymskich murów. Skrzętnie omijam Watykan – architektonicznie pozbawiony treści, wyniosły, napuszony, mdły. Nie bardzo rozumiem gest przybywającego tu z Odyńcem Mickiewicza, który zdejmuje na widok kopuły piotrowej czapkę. I zmusza do tego swego przyjaciela.
Lunedi, 25 listopada 2013 (4)
