Nowości 2018

Zbigniew Chojnowski Zawsze gdzieś jest noc

Anna Frajlich Laboratorium (wydanie 3, rozszerzone)

Małgorzata Gwiazda-Elmerych Czy Bóg tutaj

Jolanta Jonaszko Bez dziadka. Pamiętnik żałoby

Péter Kántor Czego potrzeba do szczęścia

Sławomir Kuźnicki Kontury

Piotr Michałowski Zaginiony w kreacji. Poemat z przypadku

Uta Przyboś Tykanie

Karol Samsel Autodafe

City 4. Antologia polskich opowiadań grozy

 

Nowości 2017

Maria Bigoszewska Wołam cię po imieniu

Jan Drzeżdżon Szalona Monika

Krzysztof Gryko Kontrapunkt

Lech M. Jakób Rzeczy

István Kemény Programy w labiryncie

Bogusław Kierc Jatentamten

Janusz Kryszak Nieme i puste

Joanna Lech Piosenki pikinierów


Dariusz Muszer Pole Czaszek

Cezary Nowakowski, Jakub Nowakowski Błogosławieni

Grażyna Obrąpalska Podróże w pamięć

Halszka Olsińska Złota żyła

Mirosława Piaskowska-Majzel 36 i 6

Małgorzata Południak Pierwsze wspomnienie wielkiego głodu

Ewa Sonnenberg Wiersze dla jednego człowieka

Bartosz Suwiński Wyraj

Paweł Tański Glinna

Maria Towiańska-Michalska Akrazja

Andrzej Turczyński Źródła. Fragmenty, uwagi i komentarze

Miłosz Waligórski Długopis

Henryk Waniek Miasto niebieskich tramwajów

Andrzej Wasilewski Teoria literatury Stanisława Lema

Zbigniew Wojciechowicz Dulszczynea

Marta Zelwan Graffiti


2017. Antologia współczesnych polskich opowiadań

Ukraińska Nadzieja. Antologia poezji

 

MACHNIĘCIA, Lubliniący, czyli dzienniczek sprawozdawczy 3

MACHNIĘCIA Macieja Wróblewskiego » MACHNIĘCIA, Lubliniący, czyli dzienniczek sprawozdawczy 3

26 września 2016, 3

Jadący do Warszawy. Gorącość w przedziale narastająca i gęsta. Przekręcam gałkę na 8 Celsjusza z 22. Otwieram okno na postoju kutniańskim. Współjeźdźcy nieprotestujący. Ale starszak obok mnie powątpiewający w sens ruchu. No bo nie grzeją jak na zewnątrz ciepłucha wrześniowa. Zabiera głos, mówi protekcjonalnie o julach wydzielanych z naszych ciał. Mruczy, charczy. Te jule obok mnie kręcącego się dziewczęcia 7-letniego, strofującego swego ojca misia na korytarzu jak lokaja, są większe od moich. I z tego wzięła się czkawka owego dziewczęcia, jakieś wewnętrzne bulgotanie w brzuchu dodające hałas do już wytwarzanego przez żelazną kolejkę.

Moja ucieczka w tekst dająca chwilową ulgę. Poglądam czasem na suwającą się za oknem Polskę. Dużo jest drobiazgu zielonego, działeczki, ogródki, dróżki, domeczki, lalki jakieś stojące na drodze, kurne chaty. I zaraz obok tego napowietrzne siłownie. Potem zaraz szerokie pole między Kutnem a Warszawą. Zieloność jakichś upraw miesza się z golizną ziemi. Tu trawa przyrowna wyschła na słomkę. Płaskości rozjeżdżone przez maszyny. W oddali coraz więcej murowańców, z rzadka sidingi. Płochocin mi mignął w szybie. Tak w ogóle to świat mijamy monotonny, dobrostanny, upolowany w swojskości polskiej, chłopskiej z domieszką ogrodniczej. Szałasy cieplarniane, tuż obok szyby mknie pole kapusty żwawej i zielonej. Dewastacja jest rzadka. Rozpadliny domostw są, ale jakby zrobione z dostatku. Pod Warszawę podchodzimy długachnymi blaszakami. Ożarów. Skup złomu, wynajmę, sprzedaż, wymiana, system taki i inny, tablice śmigają, narwane ze słów krzyki atakują. Co oni z tymi słowami działają, jak międlą je.

© Maciej Wróblewski

  • Dodaj link do:
  • facebook.com