nowości 2025

Karol Samsel Autodafe 8

książki z 2024

Anna Andrusyszyn Pytania do artystów malarzy

Edward Balcerzan Domysły

Henryk Bereza Epistoły 2

Roman Ciepliński Nogami do góry

Janusz Drzewucki Chwile pewności. Teksty o prozie 3

Anna Frajlich Odrastamy od drzewa

Adrian Gleń I

Guillevic Mieszkańcy światła

Gabriel Leonard Kamiński Wrocławska Abrakadabra

Wojciech Ligęza Drugi nurt. O poetach polskiej dwudziestowiecznej emigracji

Zdzisław Lipiński Krople

Krzysztof Maciejewski Dwadzieścia jeden

Tomasz Majzel Części

Joanna Matlachowska-Pala W chmurach światła

Piotr Michałowski Urbs ex nihilo. Raport z porzuconego miasta

Anna Maria Mickiewicz Listy z Londynu

Karol Samsel Autodafe 7

Henryk Waniek Notatnik i modlitewnik drogowy III

Marek Warchoł Bezdzień

Andrzej Wojciechowski Zdychota. Wiersze wybrane

PISMO SZYBKIE, Pergamonia. Śmiech jako płacz

2017-02-03 13:04

Dawno temu były nieusłuchane ostrzeżenia, że Pergamonia się rozpada, że poza Pergamonią jest tylko ciemność, a światło nad ratuszem pochodzi od żarówki.

Oddział szturmowy spał i śnił, Jonatan i Angelika powędrowali na wyprawę sami, uzbrojeni w ozdobny pistolet maszynowy na kolorowe naboje i srebrną podkowę na szczęście.

Sto stron dalej, po wielu dręczących przygodach, podczas obiadu w ratuszu, usłyszeli delikatną muzykę drżenia łyżek z zupą podnoszonych do ust, goście szczękali zębami, był to sygnał do rozpoczęcia wojny pergamońskiej.

W straszliwych walkach na miny mordercze, bolesne i inne ucierpieli wszyscy, pochowali się w zaułkach i odtąd śmiech stał się zarazem płaczem.

© Marta Zelwan