Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Autodafe 8
Anna Andrusyszyn Pytania do artystów malarzy
Edward Balcerzan Domysły
Henryk Bereza Epistoły 2
Roman Ciepliński Nogami do góry
Janusz Drzewucki Chwile pewności. Teksty o prozie 3
Anna Frajlich Odrastamy od drzewa
Adrian Gleń I
Guillevic Mieszkańcy światła
Gabriel Leonard Kamiński Wrocławska Abrakadabra
Wojciech Ligęza Drugi nurt. O poetach polskiej dwudziestowiecznej emigracji
Zdzisław Lipiński Krople
Krzysztof Maciejewski Dwadzieścia jeden
Tomasz Majzel Części
Joanna Matlachowska-Pala W chmurach światła
Piotr Michałowski Urbs ex nihilo. Raport z porzuconego miasta
Anna Maria Mickiewicz Listy z Londynu
Karol Samsel Autodafe 7
Henryk Waniek Notatnik i modlitewnik drogowy III
Marek Warchoł Bezdzień
Andrzej Wojciechowski Zdychota. Wiersze wybrane
Szukanie celu wędrówki przez Pergamonię byłoby małostkowe, nie kończy się ona wcale szaloną ucieczką, gdy na głowy biegnących spada z nieba wszystko, co tylko można sobie wyobrazić, w tym dwa grube powrozy, a konkretnie pętle na szyję.
Nie ma szans ratunku, Jonatan i Angelika muszą zarzucić sobie nawzajem te pętle, zawisnąć na rynku, spaść na bruk, ale śmierć to nie wszystko.
Dalej jest jak w opowieści o Hladiku i jego niedokończonej tragedii „Wrogowie”*).
Aresztowany przez gestapo, skazany, stojąc przed plutonem egzekucyjnym, poprawia w myśli heksametry, dopisuje nowe, usuwa niepotrzebne przymiotniki, kończy dzieło, zostaje rozstrzelany.
Pergamonia wie o „nierzeczywistości, warunku sztuki”**).
_____________________
*) Jorge Luis Borges – Tajemny cud
**) ibidem