Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
BODY – POEM-OBJECT: COSTPLAYER
Ciało jako przedmiot. Widzę ciało i mam odczucie, że mam do czynienia z przebraniem. Jakby istniała specyficzna konfekcja ciał, w każdej chwili do podmienienia, do przeobrażenia, do imitacji. Ciało jako kopia innego ciała – costplayer. Formuła, w której upodabniamy się do kogoś innego. Tzw. złodzieje charakterów. Repliki wzorów jakby pop kulturowe odbicie koncepcji platońskich idei. Cosplayer to współczesna wersja przekonania Eliota, że tworząc stajemy się aktorami. Inscenizacja. Zaaranżowane widowisko mentalne, cielesne, duchowe, psychiczne. Jak z teatru antycznego. Liczy się kostium i maska. W 2004 roku powstał cykl Cao Fei „COSplayer”. Jedno z tych zdjęć nieustannie trzymam na biurku. Jest w nim to „coś”. To „coś” co chciałoby się przetworzyć w poezję. Sztuka jest rodzajem widowiska i łowieniem prototypów charakterów. Prototypów, archetypów, stereotypów. Bohaterowie wierszy żyjący w swoich mniej lub bardziej realnych światach. Te podmioty liryczne jak hybrydy: złożenia z prototypów różnych osób i wcieleń. Pamiętam pewien dziwny wieczór w Paryżu. Podczas tego wieczoru spotkałam wiele postaci z moich napisanych już wierszy! czułam się jakbym nagle przeniosła się do świata swojej poezji! Obok mnie niewidoma księżniczka uśmiechała się tajemniczo...
© Ewa Sonnenberg
