Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
BIAŁKOWSKI GRZEGORZ (1932-1989). Profesor fizyki. Rektor Uniwersytetu Warszawskiego (1984-1989). Z poezją autora „Mgły” mam problem. I to bynajmniej nie dlatego, że mu „niebo niebieszczeje”. Nie umiem mianowicie zaakceptować tekstów niekontrolowanych. Pochopnych i ryzykownych:
ty zaś matko
poczułaś mój smród zanim jeszcze
mnie urodziłaś
poczułaś mnie cuchnącego
jak bryłę kału
pęczniejącą w twoim brzuchu
do wydalenia
a przecież byłem kroplą rosy
w której nie zdążyło zabłysnąć światło
W 1988 roku profesor Białkowski opublikował ponadto „Koronację”. Obiecuję sobie dotrzeć do „Koronacji”, choć nie wiem, jak to będzie. Zaintrygowała mnie właśnie poetka Irena Dowgielewicz, autorka „Siania pietruszki” (Zielona Góra 1963).
Pamiętajmy, że sianie pietruszki nie musi być czynnością nudną i przyziemną. Zwłaszcza w poezji.
Grzegorz Białkowski: „Istota i istnienie”. Czytelnik, Warszawa 1988, s. 106
[VII 2005]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
