Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
BUDOHOSKI BOLESŁAW (1922-2013). Przede mną teczki o podobnych tytułach („Sybiracy”, „Zsyłki”, „Deportacje i wywózki z Kresów Wschodnich”, „Łagiernicy”), czyli część mojego archiwum, w którym usiłuję się odnaleźć. Teczki z wielu lat i z różną zawartością. Choć na ogół bywają to zwykłe nekrologi: „w dniu 8 stycznia 2000 roku zmarła w Londynie / Ś+P / Eugenia / Zbirohowska-Kościa / primo voto Karwowska. / Urodzona we Lwowie, była nauczycielką w Wilnie. / Wywieziona z małym synkiem na Syberię, / przez Iran i Indie dotarła do Anglii”.
Nie dowierzam sobie, nie przewidziałem mianowicie tego, że z lakonicznych pożegnań można wyprowadzić niejeden wiersz i niejedną historię. Chciałbym na przykład napisać opowieść o inżynierze Budohoskim, ale znacznie bardziej obszerną: „Urodzony w Wilnie w 1922 roku / żołnierz wileńskiego AK, brał udział w akcji ‘Burza’; / więziony w sowieckim obozie jenieckim w Kałudze; / po wojnie odbudowywał Warszawę”.
[27 II 2019]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
