Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
CZARNECKA JADWIGA (1923-2010). To prawda, że dostałem w kość na lubelskiej polonistyce. Otóż na lubelskiej polonistyce żyło się niemal wyłącznie albo Kasprem Miaskowskim, albo Kasprem Twardowskim. Albo Szymonowicem, albo Klonowicem. Albo Józefem Bartłomiejem Zimorowicem, albo Szymonem Zimorowicem, w każdym razie trzeba było dobrze orientować się w spuściźnie naszych Ozimków.
Wiele zawdzięczam moim lubelskim profesorom, przede wszystkim nauczyli mnie kochać nasze piśmiennictwo (niech będzie górnolotnie), nauczyli mnie również nie zapominać o dniu wczorajszym. Na przykład o sybirakach. Odnotujmy zatem Jadwigę Czarnecką („Zesłaniec Sybiru, kapitan WP, / długoletni pracownik Polskiego Radia”), choć nie ukrywam, że powinniśmy zrobić coś więcej dla owych Adamczyków, Minarczuków i Śmiechowskich. Polecam szczególnie relację Wiesława Adamczyka.
[2 I 2019]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
