Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
CZARTORYSKA-KRASIŃSKA MARIA (ur. w 1890 roku). Żona hrabiego Michała Krasińskiego z Bojar koło Grodna. Marię Krasińską zesłano na Syberię z trzema córkami, z których przeżyła Joanna Marta Krasińska-Głażewska, autorka interesujących, choć ździebko chaotycznych „Dwóch światów” (Łomianki 2007), ale nie aż tak chaotycznych, skoro „Dwa światy” doczekały się przekładu na język francuski.
Przepraszam za czepialstwo. Albo wiersz wydaje mi się całkiem hermetyczny, albo wspomnienia sybirackie grzeszą nadmiernym gadulstwem, wręcz niepotrzebnymi i rozbudowanymi dodatkami: „Teraz przedstawię list Dziadunia, Witolda Czartoryskiego, napisany przez niego po śmierci Babuni” (s. 104-121). Chyba że Krasińska-Głażewska lubuje się w dodatkach, w końcu ETD, co nas zawsze dziwi, nie potrafi zrezygnować z powtórzeń. Zwłaszcza w poezji. I mamy to, co mamy.
[5 I 2022]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
