Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
GRUBIŃSKI WACŁAW (1883-1973). Z niektórych poetów musimy bezwzględnie zrezygnować. Nawet „kąsany ogier” nie ratuje sytuacji: „ej! śniła mi się łąka zaczarowana / rwę z kopyta jak kąsany ogier / gryzę uzdę – po kwiatach się tarzam / raptem z kwiatów telewizory / a ja na każdym ekranie / uciekam / truchleję / gasnę / cień dębu zagradza drogę / opętany kraczącym urokiem / nogę sobie podstawiam i padam / ktoś przede mną rozlał mokradła / ktoś mnie topi w mlaszczącym bagnie / jak akt skrzynię która wie zbyt wiele”.
Powinienem zasiąść do teczek, w których przechowuję wycinki o sybirakach. Zmobilizować się dla Grubińskich i Stworzyńskich, przypomnieć za Wacławem Grubińskim, kto go we Lwowie zadenuncjował. Napisał donos do władz sowieckich, wskazał jako autora jednoaktówki pod tytułem „Lenin”.
[XII 2016]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
