Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Autodafe 8
Anna Andrusyszyn Pytania do artystów malarzy
Edward Balcerzan Domysły
Henryk Bereza Epistoły 2
Roman Ciepliński Nogami do góry
Janusz Drzewucki Chwile pewności. Teksty o prozie 3
Anna Frajlich Odrastamy od drzewa
Adrian Gleń I
Guillevic Mieszkańcy światła
Gabriel Leonard Kamiński Wrocławska Abrakadabra
Wojciech Ligęza Drugi nurt. O poetach polskiej dwudziestowiecznej emigracji
Zdzisław Lipiński Krople
Krzysztof Maciejewski Dwadzieścia jeden
Tomasz Majzel Części
Joanna Matlachowska-Pala W chmurach światła
Piotr Michałowski Urbs ex nihilo. Raport z porzuconego miasta
Anna Maria Mickiewicz Listy z Londynu
Karol Samsel Autodafe 7
Henryk Waniek Notatnik i modlitewnik drogowy III
Marek Warchoł Bezdzień
Andrzej Wojciechowski Zdychota. Wiersze wybrane
HERZOG TADEUSZ (1926-1988). Lubaczowski sybirak, który układał wiersze („miał talent literacki i duszę artysty”), ale prawdopodobnie po 1944 roku zarzucił pisanie poezji: „Wróć mnie do kraju, gdzie w dziecinnych latach / Myśl moja smutku, ni troski nie znała, / Wróć do tych ludzi, którym wiejska chata / Ni zbyt uboga, ani też za mała, / Którym żyć każesz na polskim ugorze, / Wróć mnie, o Boże”.
Lubaczowski sybirak, bo Herzogowie zostali wywiezieni z Lubaczowa. Do wierszy Tadeusza Herzoga (ur. 28 lipca 1926 roku w Wilnie) będę zaglądał po wielekroć, nie pominę zwłaszcza tekstu „Gen. Sikorski nie żyje”: „Boże! Czemu zabrałeś nam wodza, / Który służył i walczył dla Ciebie? / Czemuś Polskę pokarał tak srodze, / W jej największej męce i potrzebie. // W niezbadanych wyrokach Twych Boskich / Polski wolnej mu widzieć nie dałeś, / Spraw więc, niech nas prowadzi do Polski / Duch tak wielki, jakiego zabrałeś”.
Franciszek Herzog: „Na tułaczym szlaku. Kronika Rodziny Herzogów 1866-2000”. Pod redakcją Zenona Swatka. Biblioteka Muzeum Kresów w Lubaczowie, Lubaczów 2006, s. 147
[5 X 2022]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki