Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
IWAŃSKA STANISŁAWA (1897-1968). Popełniam w poezji te same błędy, co inni. Potykam się dokładnie w tych samych miejscach, co moi przyjaciele poeci, znani i nieznani, dawni i niedawni. Na przykład Stanisława z Miłkowskich Iwańska.
Zechcę wrócić do wiersza Iwańskiej pod tytułem „Na wsi”. Z dedykacją dla Iwaszkiewicza, który był kuzynem jej męża. Trzeba ponownie zajrzeć do tekstu, z fragmentu bowiem nic nie wynika. Nie można się nim bawić, a przecież lubimy w „Poniewczasie” uskuteczniać igraszki. Podśmiechujki nigdy nas nie interesowały i nie interesują, o czym raz jeszcze zapewniam.
Stanisława Iwańska: „Siódma godzina”. Skład główny w księgarni M. Arcta w Poznaniu, Poznań 1921, s. 48
[29 VIII 2019]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
